Accrual models εφαρμογή σε ελληνικές επιχειρήσεις

Abstract

Η παρούσα εργασία εξετάζει την εφαρμογή μοντέλων δεδουλευμένων εσόδων σε ελληνικές εταιρείες,. Η λογιστική δεδουλευμένων εσόδων αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της σύγχρονης χρηματοοικονομικής πληροφόρησης, ωστόσο η ευπάθειά της στη διακριτική ευχέρεια των διοικητικών στελεχών έχει από καιρό εγείρει ανησυχίες σχετικά με την ποιότητα των κερδών. Τα κλασικά μοντέλα δεδουλευμένων εσόδων, συμπεριλαμβανομένων των μοντέλων Jones, Modified Jones, Dechow και Dichev, καθώς και των μοντέλων Kothari που βασίζονται στην απόδοση, έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως για τον εντοπισμό διακριτικών δεδουλευμένων εσόδων. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητά τους αμφισβητείται όλο και περισσότερο, ειδικά σε οικονομίες και κλάδους που είναι επιρρεπείς σε κρίσεις και χαρακτηρίζονται είτε από αυστηρή ρύθμιση είτε από κυκλική μεταβλητότητα. Η εργασία τοποθετεί τα μοντέλα δεδουλευμένων εσόδων και εξόδων στο πλαίσιο της παγκόσμιας και ευρωπαϊκής βιβλιογραφίας, προτού επικεντρωθεί στην Ελλάδα, μια χώρα που έχει επηρεαστεί με μοναδικό τρόπο από πολλαπλές μακροοικονομικές κρίσεις κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες.. Αξιολογούνται κριτικά οι αναδυόμενες μεθοδολογικές συζητήσεις, συμπεριλαμβανομένων των περιορισμών των κλασικών μοντέλων και της ενσωμάτωσης της διαχείρισης των πραγματικών κερδών.This paper examines the application of accrual accounting models in Greek companies. Accrual accounting is a cornerstone of modern financial reporting, however its vulnerability to managerial discretion has long raised concerns about earnings quality. Classical accrual models, including the Jones, Modified Jones, Dechow and Dichev models, as well as performance-based Kothari models, have been widely used to identify discretionary accruals. However, their effectiveness is increasingly questioned, especially in crisis-prone economies and industries characterized by either tight regulation or cyclical volatility. The paper places accruals and expenses models in the context of the global and European literature, before focusing on Greece, a country that has been uniquely affected by multiple macroeconomic crises over the past two decades. Emerging methodological debates are critically assessed, including the limitations of classical models and the incorporation of real earnings management.