Η επίδραση των ESG κριτηρίων στη διαχείριση κινδύνων των εταιρειών

Abstract

Στην παρούσα αυτή διπλωματική εργασία το ενδιαφέρον εστιάστηκε στην ανάλυση της επίδρασης των ESG κριτηρίων στο επίπεδο κινδύνου των εταιρειών (firms risk), όπως αυτός μετράται συνολικά και μέσω των δύο συνιστωσών του (συστηματικός και ιδιοσυγκρασιακός). Mέσα από ένα δείγμα 226 εταιρειών από τη Μ. Βρετανία τη χρονική περίοδο 2010-2023 (3.164 παρατηρήσεις εταιρείες – έτη συνολικά), όπου εξαιρέθηκαν οι χρηματοπιστωτικές εταιρείες (financial firms), έλαβε χώρα μια προσπάθεια προσέγγισης μέτρησης των κινδύνων των εταιρειών και, μέσα από μια εξειδίκευση και εκτίμηση κατάλληλων οικονομετρικών εξισώσεων, εκτιμήθηκε η επίδραση των κριτηρίων ESG πάνω στο επίπεδο όλων των εκτιμώμενων κινδύνων των εταιρειών. Τα αποτελέσματα είχαν ως εξής: Η επίδραση τόσο του ESG Score, όσο και όλων των υπολοίπων δεικτών που αφορούν κάθε διάσταση των ESG κριτηρίων, πάνω στο συνολικό κίνδυνο (RSTD) και στον ιδιοσυγκρασιακό ή αλλιώς μη-συστηματικό κίνδυνο (IR), βρέθηκε να είναι αρνητική. Συνεπώς, προκύπτει ότι εταιρείες με υψηλό (χαμηλό) επίπεδο μη χρηματοοικονομικής επίδοσης, γενικότερα, αλλά και ειδικότερα σε επιμέρους δείκτη τείνουν να χαρακτηρίζονται από ένα ανάλογα χαμηλό (υψηλό) επίπεδο συνολικού κινδύνου και ιδιοσυγκρασιακού ή μη-συστηματικού κινδύνου. Βρέθηκε, επίσης, ότι η επίδραση τόσο του ESG Score, όσο και σχεδόν όλων των υπολοίπων δεικτών που αφορούν κάθε διάσταση των ESG κριτηρίων, πάνω στο συστηματικό κίνδυνο (ΒΕΤΑ) είναι στατιστικά μη σημαντική. Εξαίρεση αποτελεί η επίδραση του G_SCORE, η οποία βρέθηκε να είναι, οριακά έστω, αρνητική. Συνεπώς, προκύπτει το συμπέρασμα ότι εταιρείες με υψηλό (χαμηλό) επίπεδο μη-χρηματοοικονομικής επίδοσης, γενικότερα, αλλά και ειδικότερα σε περιβαλλοντική ευθύνη και σε κοινωνική ευθύνη, δεν τείνουν να χαρακτηρίζονται από ένα ανάλογα χαμηλό ή υψηλό επίπεδο συστηματικού κινδύνου, ενώ εταιρείες με υψηλό (χαμηλό) επίπεδο επίδοσης στην εταιρική διακυβέρνηση τείνουν, έστω και οριακά, να χαρακτηρίζονται από ένα ανάλογα χαμηλό (υψηλό) επίπεδο συστηματικού κινδύνου.In this thesis, the focus was placed on analyzing the effect of ESG criteria on firms’ risk levels, as measured both in total and through its two components (systematic and idiosyncratic risk). Using a sample of 226 companies from the United Kingdom over the period 2010–2023 (a total of 3,164 firm-year observations), and excluding financial firms, an effort was made to measure firms’ risks and, through the specification and estimation of appropriate econometric equations, to estimate the impact of ESG criteria on all assessed risk measures. The results were as follows: The effect of both the ESG Score and all other indicators related to each ESG dimension on total risk (RSTD) and idiosyncratic or non-systematic risk (IR) was found to be negative. Therefore, it follows that firms with high (low) levels of non-financial performance, both overall and in specific ESG sub-dimensions, tend to be characterized by correspondingly low (high) levels of total and idiosyncratic risk. It was also found that the effect of the ESG Score and almost all other ESG-related indicators on systematic risk (BETA) is statistically insignificant. The exception is the effect of the G_SCORE, which was found to be—albeit marginally—negative. Consequently, the conclusion arises that firms with high (low) levels of non-financial performance, both overall and specifically in environmental and social responsibility, do not tend to exhibit correspondingly low or high levels of systematic risk. However, firms with high (low) levels of corporate governance performance tend—at least marginally—to exhibit correspondingly low (high) levels of systematic risk.