Comparison of green and non-green portfolio performance

Abstract

This thesis examines the financial performance of green and non-green portfolios over a twenty year period. Efficient frontiers and Global Minimum Variance Portfolios (GMVP) are constructed using numerous static and dynamic methods to compare risk-return profiles. Portfolio performance is evaluated using Fama-French three and five factor models, Bayesian Model Averaging (BMA), and out-of-sample tests. Green portfolios are shown to offer higher expected returns but are riskier and are less well explained by standard factor models. Non-green portfolios exhibit more stable, predictable performance. Short selling is shown to expand efficient frontiers, reduce volatility, and enhance hedging opportunities, while dynamic covariance models improve risk outcomes. Green portfolios are shown to achieve competitive performance provided that advanced models and risk management strategies are employed.Η παρούσα διπλωματική αναλύει την απόδοση πράσινων και συμβατικών χαρτοφυλακίων εντός μιας περιόδου είκοσι ετών. Αποτελεσματικά σύνορα χαρτοφυλακίων και χαρτοφυλάκια ολικής ελάχιστης διακύμανσης κατασκευάζονται με διάφορες στατικές και δυναμικές μεθόδους και συγκρίνετε η απόδοσή τους. Η απόδοση των χαρτοφυλακίων αποτιμάται με τα Fama-French three και five factor models, Bayesian Model Averaging (BMA) και με δοκιμές εκτός δείγματος. Τα πράσινα χαρτοφυλάκια έχουν υψηλότερες μέσες αποδόσεις αλλά είναι και πιο ριψοκίνδυνα και τα Fama French μοντέλα προσφέρουν περιορισμένη ερμηνεία των κινήσεων τους. Τα μη-πράσινα (συμβατικά) χαρτοφυλάκια αποδίδουν με μεγαλύτερη σταθερότητα και προβλεψιμότητα. Η πώληση μετοχών μεγαλώνει τα αποτελεσματικά σύνορα και μειώνει την αβεβαιότητα και προσφέρει αντιστάθμιση κινδύνου, ενώ τα δυναμικά μοντέλα συνδιακύμανσης αποδίδουν καλύτερα προσφέροντας μειωμένο ρίσκο. Τα πράσινα χαρτοφυλάκια επιτυγχάνουν ανταγωνιστική απόδοση, υπό την προϋπόθεση ότι χρησιμοποιούνται προηγμένα μοντέλα και στρατηγικές διαχείρισης κινδύνου.