Παράγοντες που επηρεάζουν το άγχος στο εργασιακό περιβάλλον: μια εμπειρική έρευνα για τις ελληνικές επιχειρήσεις

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τους παράγοντες που επηρεάζουν τα επίπεδα εργασιακού στρες στους εργαζομένους, με επίκεντρο την ελληνική οικονομία. Η έρευνα εστιάζει ιδιαίτερα σε δύο μεταβλητές: το στυλ ηγεσίας, ως συμπεριφορικό χαρακτηριστικό και τη χρήση της τεχνολογίας, ως τεχνοκρατικό χαρακτηριστικό. Το βασικό ερευνητικό ερώτημα αφορά το κατά πόσο τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, είτε μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό, επηρεάζουν το αντιλαμβανόμενο εργασιακό στρες. Για την εμπειρική προσέγγιση, αξιοποιήθηκε ποσοτική μεθοδολογία με τη χρήση ερωτηματολογίου σε δείγμα 75 εργαζομένων. Η ανάλυση των δεδομένων περιελάμβανε πολυμεταβλητή παλινδρόμηση τύπου ordered probit επιτρέποντας την ερμηνεία του στρες ως διαβαθμισμένης εξαρτημένης μεταβλητής. Επιπλέον, εξετάστηκαν τόσο οι άμεσες επιδράσεις όσο και οι συνδυαστικές σχέσεις μεταξύ των μεταβλητών (interactions), ενώ πραγματοποιήθηκε και ανάλυση συσχετίσεων για τον εντοπισμό τυχόν πολυσυγγραμικότητας. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ότι η τεχνολογία αποτελεί τον κυριότερο προσδιοριστικό παράγοντα του εργασιακού στρες. Αντιθέτως, το στυλ ηγεσίας είτε transactional είτε transformational δε βρέθηκε να ασκεί στατιστικά σημαντική επίδραση. Παράλληλα, η συνδυαστική επίδραση της ηγεσίας με την τεχνολογία δεν παρουσίασε, επίσης, στατιστική σημασία, στοιχείο που καταδεικνύει ένα πιθανό έλλειμμα στην ικανότητα της ηγεσίας να διαχειριστεί τις τεχνολογικές προκλήσεις στο εργασιακό περιβάλλον. Τα ευρήματα εγείρουν σημαντικές θεωρητικές και πρακτικές προεκτάσεις. Θεωρητικά, η μελέτη ενισχύει την άποψη ότι, πέραν των παραδοσιακών συμπεριφορικών παραγόντων, το εργασιακό στρες μπορεί να επηρεάζεται σημαντικά από τεχνοκρατικά στοιχεία, όπως η χρήση και η διείσδυση της τεχνολογίας στους οργανισμούς. Πρακτικά, αναδεικνύεται η ανάγκη αναθεώρησης των ηγετικών δομών και της οργανωσιακής πολιτικής όσον αφορά την ψηφιακή διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού. Παράλληλα, προτείνονται τρόποι ορθολογικότερης ενσωμάτωσης της τεχνολογίας στην καθημερινή εργασία με στόχο τη διατήρηση της ψυχικής ευημερίας των εργαζομένων.This thesis explores the factors that influence occupational stress levels among employees, focusing on the context of the Greek economy. The study concentrates on two key variables: leadership style, as a behavioral attribute, and technology use, as a technocratic attribute. The core research question concerns the extent to which these factors—either individually or in combination—affect employees’ perceived work-related stress. A quantitative research design was employed, utilizing a structured questionnaire administered to a sample of 75 employees. The data were analyzed using an ordered probit multivariate regression model, which allowed stress to be treated as an ordinal dependent variable. Both direct effects and interaction terms between the variables were examined, while correlation analysis was conducted to detect potential multicollinearity. The results indicate that technology constitutes the primary determinant of occupational stress. In contrast, leadership style—whether transactional or transformational—did not exert a statistically significant effect. Similarly, the interaction between leadership and technology was found to be non-significant, suggesting a possible gap in leadership’s capacity to manage technological challenges within the workplace. The findings have notable theoretical and practical implications. Theoretically, the study reinforces the view that, beyond traditional behavioral factors, occupational stress can be significantly influenced by technocratic dimensions such as the use and integration of technology within organizations. Practically, it highlights the need to revisit leadership structures and organizational policies concerning the digital management of human resources. Moreover, it proposes strategies for the more rational incorporation of technology into daily work practices, aiming to safeguard employees’ psychological well-being.