Η στρατηγική της αποτροπής και η κρίση των Ιμίων: μια ανάλυση μέσω της Θεωρίας Παιγνίων

Abstract

Η εργασία αυτή επικεντρώνεται στη Στρατηγική της Αποτροπής και την εφαρμογή της κατά την Κρίση των Ιμίων, μέσα από το πρίσμα της θεωρίας παιγνίων. Η αποτροπή αποτελεί θεμελιώδη στρατηγική στις διεθνείς σχέσεις, ιδιαίτερα σε περιόδους έντασης όπου τα κράτη επιδιώκουν να αποφύγουν ανοιχτή σύγκρουση μέσω της απειλής σοβαρών αντιποίνων. Η Κρίση των Ιμίων αποτελεί τυπική περίπτωση όπου η αποτροπή χρησιμοποιήθηκε για να αποτραπεί μια στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.Η μελέτη αναλύει την κρίση αυτή μέσω της θεωρίας παιγνίων, η οποία προσφέρει ένα χρήσιμο εργαλείο για την κατανόηση στρατηγικών αποφάσεων και αλληλεπιδράσεων μεταξύ κρατών. Η θεωρία παιγνίων, και ειδικά στο πλαίσιο των παιχνιδιών μηδενικού αθροίσματος, βοηθά στην ανάλυση των κινήτρων και των δυναμικών που αναπτύχθηκαν μεταξύ των δύο χωρών, καθώς και των στρατηγικών που υιοθετήθηκαν για την αποφυγή κλιμάκωσης της κρίσης.Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να αναλυθεί πώς λειτούργησε η αποτροπή κατά την κρίση των Ιμίων και ποιοι ήταν οι κύριοι παράγοντες που επηρέασαν την έκβαση της κρίσης. Μέσα από αυτή την ανάλυση, γίνεται μια προσπάθεια αξιολόγησης της αποτροπής ως στρατηγική στις σύγχρονες διεθνείς σχέσεις και αναδεικνύονται οι περιορισμοί της όταν εφαρμόζεται σε μακροχρόνιες συγκρούσεις, όπως αυτή μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.This paper focuses on the Strategy of Deterrence and its implementation during the Imia Crisis, through the prism of game theory. Deterrence is a fundamental strategy in international relations, especially in times of tension when states try to avoid open conflict through threats of severe retaliation. The Imia Crisis is a typical case where deterrence was used to prevent a military conflict between Greece and Turkey.The study analyzes this crisis through game theory, which offers a useful tool for understanding strategic decisions and interactions between states. Gametheory, especially in the context of zero sum games, helps to analyze the incentives and dynamics developed between the two countries, as well as the strategies adopted to avoid an escalation of the crisis.The purpose of this thesis is to analyze how deterrence worked during the Imia crisis and what were the key factors that influenced the outcome of the crisis. Through this analysis, an attempt is made to evaluate deterrence as a strategy in contemporary international relations and to highlight its limitations when applied to protracted conflicts, such as that of Greek Turkish relations.