Replication and factor-based analysis of Hedge Fund trading strategies in the U.S
Ημερομηνία
2026-04-03
Συγγραφείς
Τίτλος Εφημερίδας
Περιοδικό ISSN
Τίτλος τόμου
Εκδότης
Επιβλέπων / ουσα
Διαθέσιμο από
Περίληψη
Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει εμπειρικά τη δυνατότητα αναπαραγωγής (replication) hedge fund στρατηγικών στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω γραμμικού παραγοντικού υποδείγματος. Χρησιμοποιώντας δημόσια διαθέσιμα δεδομένα για hedge fund ETFs και έξι επενδύσιμους παράγοντες κινδύνου κατά την περίοδο 2014–2024, κατασκευάζονται στατικοί και δυναμικοί (rolling-window) κλώνοι, με στόχο την αξιολόγηση της ικανότητας του μοντέλου να εξηγεί τη διακύμανση και την απόδοση των στρατηγικών. Η ανάλυση βασίζεται σε μέτρα όπως ο συντελεστής προσδιορισμού (R²), ο δείκτης Sharpe, οι σωρευτικές αποδόσεις και η αυτοσυσχέτιση. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ορισμένες στρατηγικές, ιδίως long/short equity και multi-strategy, παρουσιάζουν υψηλή δυνατότητα αναπαραγωγής, ενώ στρατηγικές managed futures εμφανίζουν περιορισμένη εξηγητική ικανότητα στο γραμμικό πλαίσιο. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι σημαντικό μέρος των αποδόσεων μπορεί να αποδοθεί σε συστηματικούς παράγοντες, χωρίς ωστόσο να αποκλείεται η ύπαρξη διαχειριστικής υπεραπόδοσης σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η μελέτη συμβάλλει στη συζήτηση περί διάκρισης alpha και beta και παρέχει πρακτικές ενδείξεις για επενδυτές.This thesis empirically investigates the replication of hedge fund strategies in the United States using a linear factor-based model. Employing publicly available data for hedge fund ETFs and six investable risk factors over the period 2014–2024, both static and dynamic (rolling-window) clones are constructed to assess the model’s ability to explain return variation and performance. The analysis relies on metrics such as the coefficient of determination (R²), the Sharpe ratio, cumulative returns, and autocorrelation. The findings indicate that certain strategies, particularly long/short equity and multi-strategy, exhibit high replicability, whereas managed futures strategies display limited explanatory power within a linear framework. The results suggest that a substantial portion of hedge fund returns can be attributed to systematic risk exposures, although managerial alpha cannot be fully ruled out in specific cases. The study contributes to the ongoing debate on the distinction between alpha and beta and provides practical insights for portfolio allocation and investment decision-making.
Περιγραφή
Λέξεις-κλειδιά
Hedge funds, Strategy replication, Factor models, Alpha and Beta, Risk-adjusted performance, ETFs, Παραγοντικά υποδείγματα, Αναπαραγωγή στρατηγικών, Απόδοση προσαρμοσμένη στον κίνδυνο

