Εργασιακός εκφοβισμός και απόδοση: ο ρόλος της ευημερίας, της δέσμευσης και του άγχους

Abstract

Η μελέτη του εργασιακού εκφοβισμού απασχολεί την επιστημονική κοινότητα, καθώς οι συνέπειές του επηρεάζουν εργαζομένους και επιχειρήσεις. Η ανάλυση της έννοιας, των παραγόντων που την επηρεάζουν και των επιπτώσεών της μπορεί να συμβάλει στην υιοθέτηση πρακτικών διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού, αποφέροντας οφέλη σε εργαζόμενους και οργανισμούς. Η παρούσα εργασία αναπτύσσει ένα ερευνητικό μοντέλο που εξετάζει τη σχέση του mobbing με την εργασιακή απόδοση, το well-being, την εργασιακή δέσμευση και το άγχος. Οι τρεις τελευταίες μεταβλητές λειτουργούν ως διαμεσολαβητές στη σχέση του mobbing με τις τρεις διαστάσεις της εργασιακής απόδοσης: την απόδοση στο έργο, την απόδοση στο πλαίσιο και τη μη παραγωγική εργασιακή συμπεριφορά. Η ποσοτική έρευνα συγκέντρωσε 201 απαντήσεις. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το mobbing συνδέεται αρνητικά με το well-being και την εργασιακή δέσμευση και θετικά με το άγχος. Επιβεβαιώθηκε ο διαμεσολαβητικός ρόλος του well-being και της εργασιακής δέσμευσης στη σχέση του mobbing με την εργασιακή απόδοση. Ωστόσο, ο ρόλος του άγχους επιβεβαιώνεται μόνο για τη μη παραγωγική συμπεριφορά. Επιπλέον, το well-being και η εργασιακή δέσμευση συνδέονται θετικά με την απόδοση στο έργο και στο πλαίσιο, ενώ έχουν αρνητική σχέση με τη μη παραγωγική συμπεριφορά. Το άγχος έχει αρνητική σχέση με την απόδοση στο έργο και θετική με τη μη παραγωγική συμπεριφορά, αλλά δεν επηρεάζει την απόδοση στο πλαίσιο. Τέλος, το mobbing σχετίζεται αρνητικά με την εργασιακή απόδοση, εκτός από την απόδοση στο πλαίσιο, όπου η σχέση βρέθηκε θετική. Τα ευρήματα συζητούνται βάσει βιβλιογραφίας, προτείνοντας κατευθύνσεις για μελλοντική έρευνα.The study of the phenomenon of mobbing has drawn significant attention from the scientific community over the past decades, as its consequences impact both employees and businesses. A more in-depth analysis of its concept, the factors influencing it, and the effects it generates can contribute to the adoption of human resource management practices, yielding benefits for both employees and organizations. This thesis aims to develop a research model that examines the relationship between mobbing and work performance, well-being, work engagement, and anxiety. The last three variables also function as mediators in the relationship between mobbing and work performance, specifically in its three dimensions; task performance, contextual performance, and counterproductive work behavior. For the analysis of results, a quantitative study was conducted, collecting a total of 201 responses through snowball sampling and convenience sampling methods. The findings confirmed the negative relationship between mobbing and the variables of well-being and work engagement, as well as its positive relationship with anxiety. Furthermore, the mediating role of both well-being and job engagement was validated in the relationship between mobbing and the three dimensions of work performance. However, the mediating role of anxiety was not confirmed for the relationship between mobbing and task and contextual performance, though it was validated for counterproductive behavior. The positive relationship between well-being and work engagement with task and contextual performance was confirmed, as well as their negative relationship with counterproductive behavior. Additionally, the negative relationship between anxiety and task performance, along with its positive relationship with counterproductive behavior, was supported, while no significant relationship was found with contextual performance. Finally, the negative relationship between mobbing and work performance was confirmed, except for contextual performance, where a positive relationship was found. In conclusion, the study’s findings are discussed in relation to recent literature, and suggestions for future research are provided.