Διοίκηση ταλέντων και πρόθεση αποχώρησης στον ελληνικό ξενοδοχειακό κλάδο: ο ρόλος της αντιλαμβανόμενης υποστήριξης από τον άμεσο προϊστάμενο και της εργασιακής δέσμευσης

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία έχει ως στόχο να διερευνήσει το τρόπο που η διοίκηση ταλέντου επηρεάζει την πρόθεση για αποχώρηση μέσω της υποστήριξης από τον άμεσο προϊστάμενο, όταν η σχέση αυτή «ρυθμίζεται» από τη δέσμευση των εργαζομένων στον ξενοδοχειακό κλάδο. Ειδικότερα, η έρευνα επιχειρεί να απαντήσει στα εξής ερευνητικά ερωτήματα: σε ποιο βαθμό η Διοίκηση Ταλέντου επηρεάζει την πρόθεση αποχώρησης των εργαζομένων, σε ποιον βαθμό η αντιλαμβανόμενη υποστήριξη από τον άμεσο προϊστάμενο διαμεσολαβεί τη σχέση αυτή και κατά πόσο η εργασιακή δέσμευση λειτουργεί ως ρυθμιστικός παράγοντας στη συγκεκριμένη σχέση. Το θεωρητικό υπόβαθρο της μελέτης βασίζεται στη Θεωρία της Κοινωνικής Ανταλλαγής, σύμφωνα με την οποία οι εργαζόμενοι ανταποκρίνονται θετικά στις υποστηρικτικές πρακτικές του οργανισμού, αναπτύσσοντας στάσεις και συμπεριφορές που ενισχύουν τη διάθεση παραμονής τους. Η έρευνα ακολούθησε ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση και στηρίχθηκε στη συλλογή πρωτογενών δεδομένων μέσω δομημένου ερωτηματολογίου. Το δείγμα της μελέτης αποτελείται από 107 εργαζομένους στον ξενοδοχειακό κλάδο, με τα ξενοδοχεία να επιβεβαιώνουν ότι διαχειρίζονται το σύνολο του ανθρώπινου δυναμικού τους ως «ταλέντα», στοιχείο που ευθυγραμμίζεται με τη φιλοσοφία της έρευνας. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το λογισμικό SPSS, ενώ εφαρμόστηκαν αναλύσεις συσχέτισης αλλά και πιο σύνθετες αναλυτικές τεχνικές, όπως η ανάλυση διαμεσολάβησης και ρυθμιστικής επίδρασης (moderated mediation). Οι αναλύσεις αυτές επέτρεψαν τη διερεύνηση τόσο των άμεσων σχέσεων μεταξύ των μεταβλητών, όσο και των πιο σύνθετων μηχανισμών. Τα αποτελέσματα της έρευνας φανερώνουν ότι η Διοίκηση ταλέντου σχετίζεται αρνητικά με την Πρόθεση αποχώρησης των εργαζομένων, επιβεβαιώνοντας τη σημασία των πρακτικών ΔΑΔ για τη διατήρηση του ανθρώπινου κεφαλαίου στον ξενοδοχειακό κλάδο. Παράλληλα, αναδεικνύεται ο καίριος ρόλος της υποστήριξης από τον άμεσο προϊστάμενο, η οποία λειτουργεί ως βασικός διαμεσολαβητικός μηχανισμός στη συγκεκριμένη σχέση. Αντίθετα, η εργασιακή δέσμευση δεν επιβεβαιώνεται ως ρυθμιστικός παράγοντας, υποδηλώνοντας ότι η επίδραση της υποστήριξης του προϊσταμένου παραμένει ισχυρή ανεξάρτητα από το επίπεδο δέσμευσης των εργαζομένων. Συνοψίζοντας, τα ευρήματα αναδεικνύουν τη σημασία των πρακτικών ΔΑΔ, και ειδικότερα τον καθοριστικό ρόλο της ποιότητας της σχέσης μεταξύ προϊσταμένου και εργαζομένου, στη μείωση της πρόθεσης αποχώρησης στον κλάδο της φιλοξενίας.The present thesis aims to investigate the way talent management influences employees’ turnover intention through perceived supervisor support, while this relationship is moderated by employees’ work engagement in the hotel industry. Specifically, the study seeks to address the following research questions: to what extent talent management affects employees’ turnover intention, to what extent perceived supervisor support mediates this relationship, and whether work engagement acts as a moderating factor in this relationship. The theoretical foundation of the study is based on Social Exchange Theory, according to which employees respond positively to supportive organizational practices by developing attitudes and behaviors that enhance their intention to remain within the organization. The study adopted a quantitative methodological approach and was based on the collection of primary data through a structured questionnaire. The sample consists of 107 employees working in the hotel industry, with participating hotels confirming that they manage their entire workforce as “talent,” a notion aligned with the philosophy of the study. Data analysis was conducted using SPSS software, applying correlation analyses as well as more advanced techniques such as mediation and moderated mediation analysis. These analyses enabled the examination of both direct relationships among variables and more complex underlying mechanisms. The findings reveal that talent management is negatively related to employees’ turnover intention, confirming the importance of human resource management practices in retaining human capital in the hotel sector. At the same time, the crucial role of perceived supervisor support is highlighted, as it acts as a key mediating mechanism in this relationship. In contrast, work engagement was not confirmed as a moderating factor, suggesting that the effect of supervisor support remains strong regardless of employees’ level of engagement. In conclusion, the findings emphasize the importance of HRM practices and, more specifically, the critical role of the quality of the supervisor–employee relationship in reducing turnover intention within the hospitality industry.