Το πλαίσιο ΔΠΧΑ 17 στη διαχείριση κινδύνου

Abstract

Το Διεθνές Πρότυπο Χρηματοοικονομικής Αναφοράς 17 (ΔΠΧΑ 17) αποτελεί μια ριζική αλλαγή στη λογιστική αποτύπωση των ασφαλιστηρίων συμβολαίων, αντικαθιστώντας το ΔΠΧΑ 4 από το 2023. Βασικός στόχος του ΔΠΧΑ 17 είναι η ενίσχυση της συγκρισιμότητας και της διαφάνειας, καθώς και η καλύτερη κατανόηση των κινδύνων και της μελλοντικής κερδοφορίας των ασφαλιστικών εταιρειών. Η παρούσα εργασία εξετάζει πώς το νέο πρότυπο εντάσσεται στη διαχείριση κινδύνων των ασφαλιστικών οργανισμών, με έμφαση στις βασικές αρχές του ΔΠΧΑ 17, στις διαφορές του από το προηγούμενο καθεστώς και στις συνέργειες με το εποπτικό πλαίσιο Φερεγγυότητα II. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη λογιστική αντιμετώπιση των αντασφαλιστικών συμβολαίων που κατέχονται και στον τρόπο με τον οποίο η εφαρμογή του προτύπου επηρεάζει τη λήψη αποφάσεων, τους δείκτες απόδοσης και τη συνολική διαχείριση κινδύνου. Κεντρικός άξονας της εργασίας αποτελεί η ανάπτυξη ενός εκπαιδευτικού εργαλείου σε Python, το οποίο συνδέει την επιμέτρηση υπό ΔΠΧΑ 17 με τη διαχείριση κινδύνου, την παραγωγή δεικτών απόδοσης (KPIs) και την υποστήριξη της λήψης αποφάσεων. Μέσω υπολογισμών και αναλύσεων ευαισθησίας, ο χρήστης μπορεί να δοκιμάζει εναλλακτικές παραδοχές και σενάρια, να παρακολουθεί άμεσα την επίδραση στα αποτελέσματα και στους δείκτες και να καταλήγει σε συγκεντρωτική εικόνα μέσω dashboard, με τρόπο διαδραστικό, επαναλήψιμο και εκπαιδευτικά στοχευμένο, γεφυρώνοντας τη θεωρητική προσέγγιση του προτύπου με την πρακτική εφαρμογή και ερμηνεία των αποτελεσμάτων.International Financial Reporting Standard 17 (IFRS 17) represents a radical change in the accounting treatment of insurance contracts, replacing IFRS 4 as of 2023. The main objective of IFRS 17 is to enhance comparability and transparency, as well as to improve the understanding of insurers’ risks and future profitability. This thesis examines how the new standard is integrated into the risk management of insurance organisations, with emphasis on the core principles of IFRS 17, its differences from the previous regime, and potential synergies with the Solvency II supervisory framework. Particular attention is given to the accounting treatment of held reinsurance contracts and to how the implementation of the standard affects decision-making, performance indicators, and overall risk management. A central pillar of the thesis is the development of an educational Python-based tool that links IFRS 17 measurement with risk management, the production of key performance indicators (KPIs), and decision support. Through calculations and sensitivity analyses, the user can test alternative assumptions and scenarios, immediately monitor their impact on results and KPIs, and obtain a consolidated view through a dashboard in an interactive, repeatable, and educationally focused way, bridging the theoretical approach of the standard with its practical application and the interpretation of results.