Προσδιοριστικοί παράγοντες υιοθέτησης τεχνητής νοημοσύνης (artificial intelligence - AI) από εργαζόμενους στον κλάδο της λογιστικής: αναλύοντας την πρόθεση υιοθέτησης τεχνολογιών & καινοτομίας στην ελληνική επικράτεια

Abstract

Το θέμα της παρούσας διπλωματικής εργασίας αφορά τους προσδιοριστικούς παράγοντες υιοθέτησης τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης (Artificial Intelligence - AI) από εργαζόμενους στο ευρύτερο πεδίο της λογιστικής και ελεγκτικής στην ελληνική επικράτεια ειδικότερα. Διεξήχθη ποσοτική πρωτογενής έρευνα με δείγμα Ν=75 επαγγελματίες από το χώρο της λογιστικής και ελεγκτικής στην ελληνική επικράτεια για να διερευνηθούν το επίπεδο της τεχνολογικής ετοιμότητας των επαγγελματιών στο χώρο της λογιστικής και ελεγκτικής, των αντιλήψεων που διαμορφώνουν ως προς την υιοθέτηση τεχνολογιών ΑΙ στη δουλειά και της πρόθεση τους για χρήση της ΑΙ εν ώρα εργασίας και κατά πόσο το επίπεδο αυτών διαφοροποιείται με βάση διάφορα δημογραφικά (φύλο, χρόνια εργασιακής εμπειρίας, εκπαιδευτικό επίπεδο και ειδικότητα εργασιακής εμπειρίας). Εξετάστηκε, τέλος, ποια είναι η σχέση μεταξύ τους. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν είχαν ως εξής. Προέκυψε ένα μέτριο προς λίγο υψηλό επίπεδο τεχνολογικής ετοιμότητας των επαγγελματιών στο χώρο της λογιστικής και ελεγκτικής. Ειδικότερα, προέκυψε πολύ υψηλό στις διαστάσεις της αισιοδοξίας και καινοτομίας, μέτριο στη διάσταση της δυσφορίας και χαμηλό στη διάσταση της ανασφάλειας. Προέκυψε, επίσης, υψηλό επίπεδο στις αντιλήψεις υιοθέτησης της ΑΙ στο χώρο εργασίας, με υψηλό επίπεδο και ως προς την αντιλαμβανόμενη χρησιμότητα αλλά και την αντιλαμβανόμενη χρησιμότητας χρήσης. Προέκυψε, τέλος, υψηλό επίπεδο πρόθεσης χρήσης της ΑΙ στη δουλειά τους από τους επαγγελματίες λογιστές και ελεγκτές στην ελληνική επικράτεια. Το επίπεδο αυτό δεν διαφοροποιείται ιδιαίτερα για κανένα από τα εξεταζόμενα δημογραφικά. Προέκυψε, επίσης, ότι η τεχνολογική ετοιμότητα επηρεάζει θετικά τόσο την αντιλαμβανόμενη χρησιμότητα όσο και την αντιλαμβανόμενη ευκολία χρήσης της ΑΙ στη δουλειά, ενώ επηρεάζει θετικά και την πρόθεση μελλοντικής χρήσης της για επαγγελματικούς λόγους. Προέκυψε, ακόμα, ότι μόνο η αντιλαμβανόμενη ευκολία χρήσης της ΑΙ επηρεάζει την πρόθεση χρήσης της στη δουλειά ενώ η τεχνολογική ετοιμότητα επηρεάζει την πρόθεση χρήσης μόνο με έμμεση επίδραση, μέσω διαμεσολάβησης της αντιλαμβανόμενης ευκολίας χρήσης της ΑΙ αναδεικνύοντας το ρόλο κλειδί της τελευταίας για την πρόθεση χρήσης της τεχνολογίας αυτής από επαγγελματίες του χώρου της λογιστικής και ελεγκτικής.The present dissertation examines the determinants influencing the adoption of artificial intelligence (AI) technologies by employees in the broader field of accounting and auditing within the Greek context. A quantitative primary research study was conducted with a sample of N = 75 professionals working in accounting and auditing across Greece, with the aim of investigating their level of technological readiness, their perceptions regarding the adoption of AI technologies in the workplace, and their intention to employ AI in their professional activities. The study further explored whether these constructs differ across key demographic variables (gender, years of professional experience, educational level, and area of specialization). Finally, the relationships among the examined variables were assessed. The findings indicate a moderate to slightly elevated level of technological readiness among accounting and auditing professionals. More specifically, very high levels were recorded in the dimensions of optimism and innovativeness, moderate levels in the dimension of discomfort, and low levels in the dimension of insecurity. Additionally, high levels were identified in professionals’ perceptions toward AI adoption in the workplace, both in terms of perceived usefulness and perceived ease of use. A high level of intention to use AI in their professional duties also emerged, with no substantial variation across any of the demographic categories examined. Furthermore, technological readiness was found to exert a positive influence on both perceived usefulness and perceived ease of use of AI in the workplace, as well as on professionals’ intention to use AI for work-related purposes. Notably, only perceived ease of use demonstrated a direct effect on intention to use AI, whereas the influence of technological readiness on intention was indirect, operating through the mediating role of perceived ease of use. These findings underscore the pivotal role of perceived ease of use in shaping the intention of accounting and auditing professionals to adopt AI technologies in their work.