Do green bonds trade at a premium? Investigating the Greenium in the transportation sector's market

Abstract

Nowadays, climate change is one of the most crucial problems that humanity face. The need for decarbonization is huge. Due to global regulations, green finance has been growing rapidly in recent years, as investors and businesses turn to solutions that enhance sustainable development. Green bonds, as financial instruments, have become very popular. Even some major shipping companies have also started to use them in order to reduce their environmental footprint. The question is, are these bonds worth investing in? Do they provide any advantage to investors? In this context, this paper examines whether green corporate bonds in the Transportation sector are issued with a green premium, “greenium”, compared to the corresponding conventional bonds. The analysis is based on data from Refinitiv for the period 2015–2024. The initial sample includes 21,848 issues, which after specific cleaning criteria is reduced to three sub-samples for the three models of the study. The methodology is based on panel regressions with fixed effects and cluster-robust standard errors at the issuer level. The first model examines the Yield to Maturity at the time of issuance. In the second, the behavior of the same bonds in the secondary market is analyzed through the Z-spread. In the third, the sample is limited to issuers that have issued both green and conventional bonds, in order to address possible endogeneity.The results indicate a reverse picture from what some of the international literature finds. The green premium in the Transportation sample is small and not constant. Its existence requires strong control of constants and additional sampling restrictions. In the shipping case study, green bonds show a higher yield at issuance, reflecting the higher risk of the sector. Overall, the findings contribute to the discussion around pricing sustainability in corporate lending.Η κλιματική αλλαγή αποτελεί σήμερα ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα. Η ανάγκη για απανθρακοποίηση είναι επιτακτική. Υπό το πρίσμα των διεθνών κανονισμών, η πράσινη χρηματοδότηση έχει γνωρίσει ταχεία ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, καθώς επενδυτές και επιχειρήσεις στρέφονται σε λύσεις που προάγουν τη βιώσιμη ανάπτυξη. Τα πράσινα ομόλογα, ως χρηματοοικονομικά μέσα, έχουν καταστεί ιδιαίτερα δημοφιλή. Ακόμη και μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες έχουν αρχίσει να τα χρησιμοποιούν με στόχο τη μείωση του περιβαλλοντικού τους αποτυπώματος. Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο τα ομόλογα αυτά αποτελούν ελκυστική επενδυτική επιλογή και αν προσφέρουν κάποιο πλεονέκτημα στους επενδυτές. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα εργασία εξετάζει κατά πόσο τα εταιρικά πράσινα ομόλογα στον τομέα των μεταφορών εκδίδονται με πράσινο ασφάλιστρο (“greenium”) σε σύγκριση με τα αντίστοιχα συμβατικά ομόλογα. Η ανάλυση βασίζεται σε δεδομένα της Refinitiv για την περίοδο 2015–2024. Το αρχικό δείγμα περιλαμβάνει 21.848 εκδόσεις, το οποίο, μετά την εφαρμογή συγκεκριμένων κριτηρίων καθαρισμού, περιορίζεται σε τρία υποδείγματα, αντίστοιχα με τα τρία εμπειρικά μοντέλα της μελέτης. Η μεθοδολογία στηρίζεται σε παλινδρομήσεις panel με σταθερές επιδράσεις και ανθεκτικά τυπικά σφάλματα ως προς τη συσχέτιση εντός εκδότη (cluster-robust) στο επίπεδο του εκδότη. Το πρώτο υπόδειγμα εξετάζει την απόδοση έως τη λήξη (Yield to Maturity) κατά τον χρόνο έκδοσης. Στο δεύτερο, αναλύεται η συμπεριφορά των ίδιων ομολόγων στη δευτερογενή αγορά μέσω του Z-spread. Στο τρίτο, το δείγμα περιορίζεται σε εκδότες που έχουν εκδώσει τόσο πράσινα όσο και συμβατικά ομόλογα, προκειμένου να αντιμετωπιστούν πιθανά ζητήματα ενδογένειας. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν μια αντίστροφη εικόνα σε σχέση με μέρος της διεθνούς βιβλιογραφίας. Το πράσινο ασφάλιστρο στο δείγμα του τομέα των μεταφορών είναι μικρό και μη σταθερό, ενώ η ύπαρξή του προϋποθέτει αυστηρό έλεγχο των σταθερών όρων και πρόσθετους περιορισμούς στο δείγμα. Στην ειδική περίπτωση της ναυτιλίας, τα πράσινα ομόλογα εμφανίζουν υψηλότερη απόδοση κατά την έκδοση, αντανακλώντας τον αυξημένο κίνδυνο του κλάδου. Συνολικά, τα ευρήματα συμβάλλουν στη συζήτηση σχετικά με την αποτίμηση της βιωσιμότητας στην εταιρική χρηματοδότηση.